پیام آوران اصلی بهار، مورچه های اند. زمین که گرم می شود، دسته جمعی می ریزند بیرون و بزن و بکوب راه می اندازند. پس از مورچه ها، درخت بادام ها برای شکوفا شدن عجله دارند. تن زمخت و  و لخت شان چنان به شکوفه می نشیند، که آدم تعجب می کند. بعد از این ها گل زردها و سنبل ها شکوفامی شوند. ولی پیام آوران اصلی همان مورچه های اند. زیر زمین شروع به تکاپو و رفت و آمدمی کنند و ریشه های درخت ها و گیاهان را قلقلک می دهند و بیدارشان می کنند. یک نوع مورچه ی بال دار این طرف ها هست که نشانه ی باران است. من و علی کوچولو اول عید، لانه های کنار هم شان را پیداکردیم. علی اسمش را گذاشت بیمارستان مورچه ها. مثل چشمه از زمین مورچه ی سفید نوزاد می جوشید. این مورچه ها زود بزرگ می شوند و بال درمی آورند و می پرند. پدربزرگ علی کوچولو گفت این ها نشانه ی باران اند. راست گفت. همان روز که مورچه های بال دار را دیدیم، باران خوبی بارید.(برگرفته از وبلاگ ترجمان)